De ruïnes bevatten vaak spitsboogvormige deuropeningen en ramen die zijn beïnvloed door Perzische of Europese stijlen. Dit ontwerp is een belangrijk kenmerk van de architectuur uit de periode van koning Narai, waarbij Thaise tradities worden gecombineerd met westerse kunst. Op sommige raamkozijnen zijn nog sporen te vinden van delicate stucwerklijsten die bloemmotieven of traditionele Thaise patronen afbeelden. Deze openingen dienden niet alleen voor ventilatie, maar weerspiegelden ook de esthetische smaak en internationale openheid van die tijd. Zelfs als kale baksteen- en laterietstructuren blijven ze mooi en tonen ze het superieure vakmanschap uit het verleden.