De overgebleven muurdelen laten vandaag de dag een stabiele fundering en oude metseltechnieken zien. De muren zijn dik en stevig en fungeren als de belangrijkste dragende structuur om de behoefte aan talrijke interne pilaren te minimaliseren. Een belangrijk kenmerk zijn de spitsboogvensteropeningen, die de westerse architectuur vertegenwoordigen die in een Thais gebouw is geïntegreerd. De basis van de muren is vaak voorzien van decoratieve getrapte lotuslijsten (Than Pat), een stijl die populair was tijdens de late Ayutthaya-periode. Fragmenten van overgebleven pleisterwerk suggereren dat deze muren ooit versierd waren met prachtige en mooie stucmotieven.